kolanya yanağını üstünde,
serinliği ve kokusunu bıraktı,
alıştın,
ferahlığı uçtu gitti,
kokusu yok gibi,
ta ki bir yabancı da soluyup alışana kadar
sıkıntı doldu içine,
kemirdi damarlarını kalbinden başlayıp,
yüreğine, midenin yakınlarında sıkışıp kaldı,
sevinç yok gibi,rahat veyahut hazlar dıştaki dünyadan,
ta ki biri seni gülümsetene kadar
ve,
işte en acısı,
dinlediğin bir melodi vardı ya,
parmaklarınla ritim tuttuğun,
yok gibi gelmeye başladıysa sana,
gibisi de yok,ta ki sen dudağınla ıslık çalana kadar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder