4 Şubat 2009 Çarşamba

durduk yere

misal bir orman,yerde sonbahar yaprakları
güneş var
havada yağmur kokusu
çiçek dolmuş ağaçlar

kış atlamış

ve bir gökyüzü
gökkuşağına boğulmuş
çayır çimen çiçek dolmuş
arılar,böcekler
vızır vızır
ağaçlar dökmüş yapraklarını
bir kahverengi
hazan

yaz atlamış

misal bir kadın
mum ışığında
yüzünde gülücük
şubattan bir gün
kulağında sevdiği bir ezgi
elinde bir mendil
ıslak
damlalar düşmüş parmaklarına
gidişi çakıyor gözlerine

aşk atlamış

Hiç yorum yok: