boşlukta kelimeler dizildi,
anason kokusu,
tirtrek mum alevi,
cümle oldular,
gecede,
ne manası var şimdide,
yokken sen,
ne tutarlılığı...
sönen deniz feneri gibi gündüzde,
güneşin altında ezildiler...
nice kelimeler attım boşluğa,
kokun yokken,
ya da parlayacağı gözler,
söndüremediğim alevin;
ne cümle olabildiler,
ne de anlam yitirdiler...
çöken karanlıkta,sığ suda
kayalıklarına misafir beklerler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder