Kar düşüyor,kar,
ve üşüyor aynalar,
dör lastik gömlmüş şehre,
bir emekçinin hayatına benziyor,
istanbul'un şu anki iş çıkışının
uzatmalı tıkanıklığı,
sayıyor yerinde,
insancık dolu minibüsler,
kimi bunalıp,intihar edercesine
atıyor kendini caddeye,
yürüyerek önüne geçiyor tüm,
binekler aleminin,
ya da donabilir pekala,
bir belediye işçisinin
hunharca açtığı,
ve acelesinden üstünü kaatmayı unuttuğu
kuyuda...
hayata benziyo dışarısı şu an,
öncesinde yaz,
ertesi hazan,
yagmur damlası,
göz yaşı,
kurulu hapislerde açılan gözler,
kar kapanın algılanışı,
ve don,ayaz bir ölümden başka
ne beklenşr,şu an...
atma kendini hey insan!
üstünü kapatan,ılığa çalmış,
sadece ayaklarınla taşıdığın
pislikten,zemini nemli,
minibüsten çıksan dışarı,
varsan gideceğin yere direnip de,
sanma ki;
ayak izin kalır,
hayat tipidir bil ki,
üstünü kapatır...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder