rüzgara

bir orman,

yapraklarında hissettikçe,
yağmur ertesi,
ben gölgesinde bir karınca,
yağmur devam eder sanarım,
rüzgar estikçe...

bir açık alan,
güneş tepede,
ve ben,bir karga,
korkuluğa vurdukça rüzgar,
dalgalandırdıkça saçlarını,
yaşar sanırım...

çıkmam dışarı,
kiremitler tepetaklak düşerceine,
estikçe rüzgar,
her ıslığını duyduğumda,
hanemin arkasında koridorda,
fırtına var bilirim,
çıkmam dışarı...

ve meltem,
yanağıma vurdukça,
boğazın en güneşli,
en denizin gözalıcı saatinde,
o anında,
kalkmam yerimden,
düş kurarım sahile...

her mevsim rüzgara kurarım takvimlerimi,
terleyip de soğutunca hastalığıma neden görmem,
güneşi suçlarım,
ve ben,
bir sonbaharda,
yere düşen kurumuş yaprak,
rüzgardan medet umarım,
tekrardan yükseklere ulaştırsın,
tutunacak bir dal bulsun diye...