hiç de yoksayılamayacak,
bir kelebek etkisi,
santralin inflakıyla,
bulutlara basıp basıp,
yayıldı karadenize

bereket,
toprağa emilip,
ölümle kardeş oldu

hopa'dan göçmüş,
ama ayrılamamış,
yaramaz bir çocuk,
sırtında şair ceketiyle,
farkındalığını paylaştı;
duymak geç,ve güç oldu ya,
o da biz'im,ve biz dediklerimizin
hatasıdır

aynanın karşısına durup,
seyreder gibiydi,kendini,
dinlemek kazım'ı,
ve içimizin aynası,şarkılarını

çığlık büyüdü,
öyle şarkının içinden,
öyle notalara sarılmıştı ki,
hiçkimse farkedemedi,
ezginin yenilip,dağılıp,tükenmekte olduğunu...

ölüm,
ansız,
ve amansız,
kanser,
ha kanser,ha da konser...

hatırlamak,
ile gülümsemek arasındaki an'a sığmaz
geçen zaman,
anlatır,
trajediyle sevincin,gülümsemedeki benzeşimini...

öyle efkarlı,
ve öyle mutlu,
anmak seni,
hatırlatmak oncasına...