ezel,
edebiyetin,
doğum da,
ölümün habercisidir...

çok defa doğamaz insan ama,
bir doğum,
çok defa öldüresiye acıtabilir,
fahri merhumu...
ve her acının,
dalgalara doymuş denizi,
garip,
bir durgunluğa,
dinginliğe çalacaktır...
o aziz mutluluk,
doğumun canlandırmasıdır,
bilmem kaçıncı sahnelenişte...

güneş başkadır o gün,
vurduğu açı,
yeryüzünün konumu,
gündüzün uzunluğu,
ay;dolunaydan hallice...