bakışlarını kaçırmasına dair tüm söyleyeceklerim,
tüm duyduklarım,kulağımdan içeri süzülürcesine,
yüreğimin altından baskı yaparcasına,
damarlarımda dolanıp da,
bilinç altımdan fısıldanan sözcükler...
kaçırmasındaydı herşey,
aynılığımıza dair hissedebildiklerim,
ve korktuklarım aynılığımızdan,
kaçırmamdaydı belki de,
ya da sistematik bir şekilde kaçırmamızdandı,
göz göze gelmememiz,
önünde oyalanacağı bir dergi vardı,
sayfalarından dökülen sözcükleri anlayabildiği kadar,
camın önünde yukarı tırmanan ağaçların,
üstteki düzlüğünde seyreden kuşları,
görebildiğim kadardı,
miyop seyirimle...
bir sebep aranmayacak kadar,
hiç dolu,
sebepsizdi,
boştu yaşanmışlıklarım,
belki de rüyalarımdan azıydı...
fakat hep aynı soru etrafında döndü durdu bilinc altım,
neden aynı ev,
neden aynı apartman,
aynı şehirden miydi kimbilir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder