yaşamına dair memnuniyetsizliği insanın,
başka hayatlara dair fantaziler üretir,
oysa ki,
dönüp baktığında,insan,
geriye,
seçimleri ve zamanla yitmiş,nice hayatlar,
görecektir...
yaşanmamışlığın huzurunda,saf gülüşüyle bir bebek,
kastiyet aranmaksızın yaramazlıklarıyla,bir çocuk,
kötülüğü edenlerden öğrenmiş;
kelebek kanadı kırılganlığıyla iyiliği,içinde muhafaza etmek ister,çocuktan öte...
ne geride bıraktıklarının ruhunu taşıyabilir insan,
ne geridekilerin ruhu kirlenmiştir,
yaşam denen sürecin balta girmiş anılarıyla...
sadece,emip bitirdiğimiz yitik ruhlarımızın,
izleri olan geçmişimizle,
yürürüz,yepyeni hayatımıza...
insanoğlu,tüm emanetleriyle,reankarnasyonların dizisi olan hayata hapistir;
yelkovanın turlamalarına benzemez gidişhattı,
geçmiş de gelecek de,anlamlandırılamaz "an" denen o illette...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder