seni düşünürken,
bir kelebeğin zaman kavramına sıkışırım,
bir gün,
bir ömür olur,
sanma ki yaşlanırım

kapinin önünde bir
çınar,
çınarın altında gölge,
gölge ki aşk...
öyle yer değiştirir,
değişir an,
an'in peşinde.
güneş dursa da yerinde,
zamanı kovalar dünya döne döne...
öyle saklanır ağacın arkasına da,
kaybetmez karanlığını...

işte ben,
uyuyamam bu yüzden geceleri,
yitmedikçe sen,nice ömür yaşarım...
şimdi fikrimde,ne menem bir ikilem;

gündüzün peşinde mi savaşım,
karanlığın içinde mi?