hiçliğin en güzel yanı,

çevresini senin sarıyor oluşun,

ben kaybolurken sarılmalarında,

zihnim,bilincim tutulur afyona,

boşluk,tüm varoluşsal çöplüğümü öğütür,

huzur içime dolar,

ya da sen içime dolarsın da ben huzurlanırım

hiçliğin en güzel yanı,

çevresini senin sarıyor oluşun...