bir bebeğin
hıçkırıklarının istikametine,
mum dizmek,
adım adım...

ne kadar ironiktir
sönmesi mumun;üfleme ile.
havaya muhtaç olup,
yitmek havadan ötürü...

yaşamakla yaşlanmak arasındaki,
ince çizgiyi kavradığın dönemde;
altı saatlik farkların
ihmal edildiği denklemlerin ürünü,
gündönümleri

memata yaklaştığın her an,
kaybettiklerinin yüzüne vurulduğu
sürprizler;
yüzündeki gülümseme,
kıvrımlarındaki farkındalıkla,
mum hikayesine benzer...