belki de bir ağacın yaprağıyızdır,
sağa sen,sole ben uzanıyorumdur
damarlarla,ağaç gibi dallanarak
mevsimlerden kış olsa bile,
dala tutunabiliyor olmamız bundandır
belkide
belki de bir ağacın yaprağıyızdır,
güneş açmasa bile
yeşil...
kalabiliyoruzdur,sağ...
gece dahi özümleme yapabiliyoruzdur,
kah birbirimizin ışığını katıp,
kah yıldızlardan çalıp,
göstermese dahi metropolün parlak geceleri
belki de
belki de bir ağacın yaprağıyızdır,
yağmur yağmasa dahi,
öpüşlerin ıslaklığıyla
kurumuyoruzdur
çöl'e varan sıcaklarda...
tan yeri ağardığında
üzermizde çiğ tanesi bulmaları da
bundandır
belki de
belki de bir ağacın yaprağı değilizdir de
ağacın ta kendisi olmuşuzdur,
ya da ormanın bizzat ta kendisi...
yeşil örtü ile
kahverengi toprağın
bakmasıdır belki birbirine
tüm hadise...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder