ben'i ne tanımlar?
tüm etiketlerimi kenara koyduğumda,tüm genetik yapımın getirdiği özellikleri kenara koyduğumda,
küçüklük travmalarımı,bebeklikten bu yana ebeveynlerimin evcil hayvan yetiştirircesine dayattığı doğru yanlış kavramlarını kenara koyduğumda,bugüne değin değişen ve gelişen çevremle olan etkileşimi,aldığım sorulardan ötürü verdiğim cevapları...yapılanlardan dolayı yaptıklarımı...insani zaaflarımdan ötürü hayatın engelmişçesine önüme çıkardığı zorunlulukları...yaşayabilme uğruna edindiğim mesleği.uyku saatlerim,beslenme alışkanlığım ve vücuduma kattığım kimyasallarla sürekli yaşlanan vücudumu kenara koyduğumda,hayata dair izlenimlerimi;izlediklerimi ve okuduklarımı ki bunlar başkalarının ellerinden çıkmış ve onlara aittirler,tüm bunların karmaşası olan ve genetiğimin sunduğu beynimde yaşayan bilgileri kenara koyduğumda.
dış dünya ve biyolojik saatimle sürekli olarak vücudumda seviyeleri değişen hormonlarımı kenara koyduğumda,ya da genetik yapım ve anı mirasım ile oluşturduğum karakterimin hormonlarıyla etkileşip de normal hayatta ürettiği dışavurumlaımı kenara koyduğumda...
geriye kalan ne'dir?
bu saydıklarımdan ziyade,hayatta varolduğum sürece,ben'i ne tanımlayabilir.bir kaç sözcük ya da sıfat var mıdır?belki de bir zarf...
biryerlerde kaybolmuş mudur ki ben?tüm yaşamım boyunca kaç kere göstermiştir ki kendisini?
hayat içinde tüm hareketlerim birer refleks değil midir aslında?verdiğim tüm tepkiler,olaylara karşı tüm değerlendirmelerim.yaşam adına edindiğim tüm tecrübelerle harmanladığım vicdan,doğru ve yanlış kavramımın birer ürünleri değiller midir?
bir insan,başka bir insanı neden sever?öyle aşkla donatılmş bir sevgiden bahsediyorum,basit bir sevgiden.acaba seven ile sevilen arasındaki ilişkide,seven sevdiğini görebilmiş midir,tam olarak?tüm bize ait olmayan,bize sunulan(ki sunulanlarla da zoraki yaşlanmamız gerekmektedir) şey'ler arasında kaybolmuş biz'i görebilmişler midir?
ben,öyle kolay kolay bakamam içime,sen de öyle kolay kolay bakamazsın.
ben'i ne tanımlar,ya da sen'i,bir kaç cümle;
hayattaki amaçlarımda ben var mıyımdır acaba,belirlerken,ufak bir kısmında da olsa,
bir insan birşeyi yapmayı neden sever,yapabildiği için mi?yapmaya yatkınlığı olduğu için mi?Ya da yapmayı beceremediği şeyleri yapanlara özel duyulan bir sevgi var mıdır ki,egoların arkasında gizlenmiş olan mesela.
Tüm azmimizi,tüm hayat amacımızı potansiyelimiz belirlemez mi,yeteneklerimiz.
Birşeyi yapmaya dair yeteneklerimiz olmasaydı,onları yapmayı gerçekten ister miydik ki.
Aslında aradığım böyle bir oluş.
Ancak böyle bir oluşta,gerçekten aslolan kişi,o hayatta meydana çıkabiliyordur.Birşeyi beceremeden yapmaya çalışan kişinin,kendi hayatı üzerinde yarattığı etkiden bahsediyorum.Belki de bunun arkasında insanoğlunun kılcallarına işlemiş aşağılanma duygusu falan fişman da vardır,ve aslında yine onu oluşturanların dışavurumudur belki de.Fakat benim aradığım 'ben' yapabildiklerinden veya yapabileceklerinden dolayı hayatına yönvermek zorunda olan biri değil.
Ben kimim sorusu değil bu.
Ben kimim sorusunun cevabını aldıktan sonra karşınıza şimşekler çakarak parlayan soru bu.
Ben'i ne tanımlar,ben dışında tüm herşeyi kenara koyduğumda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder